Maserati wspomina dwa zwycięstwa 30 maja 1939 i 1940 roku w Indianapolis 500

Marka Maserati zdobyła międzynarodową sławę dzięki wyjątkowemu designowi i osiągom swoich unikalnych samochodów. Firma może pochwalić się długą tradycją wyścigową i licznymi sukcesami. Dowodem na kunszt inżynieryjny były triumfy w Indianapolis 500 w 1939 i 1940 roku z Warrenem Wilburem Shawem za kierownicą Maserati 8CTF.

8CTF był kolejnym projektem zainspirowanym przez Ernesto Maseratiego, powstałym w 1938 roku przy wsparciu rodziny Orsi – modeńskich przedsiębiorców, którzy przejęli firmę w 1937 roku. Nazwa pojazdu wzięła się od 8-cylindrowego silnika z głowicą odlanych w monobloku (8-cylindrowy testa fissa). Wraz z tym autem marka chciała ponownie rywalizować jak równy z równym z innymi europejskimi konstruktorami.

Samochód, który wygrał Indianapolis 500 w 1939 i 1940 roku był prowadzony przez zespół Chicago Boyle Racing Headquarters, którego właścicielem był Michael Joseph „Mike” Boyle. W związku z tym został on zgłoszony do wyścigu jako Boyle Special.

Po dwóch pierwszych zwycięstwach, w 1941 roku Shaw był faworytem kolejnej edycji. Niefortunnie jednak doszło do przebicia opony, co skutecznie pokrzyżowało plany. W 1946 roku, po przerwie spowodowanej drugą wojną światową ten sam 8CTF, którym jechał Shaw, ukończył wyścig w Indianapolis na trzecim miejscu, tym razem z Tedem Hornem za kierownicą. Tuż za nim do mety dojechał kolejny 8CTF, prowadzony przez Emila Andresa. 

Horne powtórzył swój wynik w 1947 roku, a w 1948 roku ukończył wyścig na miejscu czwartym. Te bardzo imponujące wyniki potwierdzają zdumiewającą sportową trwałość projektu opracowanego przez Ernesto w 1938 roku. Auto przez dekadę pozostawało bardzo konkurencyjne w rywalizacji na najwyższym światowym poziomie.

Oszałamiające występy Maserati położyły podwaliny pod narodziny włoskiej legendy w USA, dowodem czego było zarejestrowanie 8CTF jako pierwszego nieamerykańskiego samochodu produkcyjnego w kronikach Biblioteki Kongresu przez organizację HVA (Stowarzyszenie Pojazdów Zabytkowych). 

Dokumentacja ta, zarejestrowana przez Sekretarza Spraw Wewnętrznych jako Standards for Heritage Documentation, została umieszczona w NHVR (National Historic Vehicle Register) i HAER (Historic American Engineering Record). Co więcej, jeden z trzech zbudowanych samochodów – konkretnie egzemplarz prowadzony do zwycięstwa przez Wilbura Shawa w wyścigach 1939 i 1940 roku w Indianapolis 500, został odrestaurowany i trafił na ekspozycję do Indianapolis Speedway Museum.

Sukcesy wyścigowe 8CTF nie ograniczyły się jednak do wydarzeń na tradycyjnych amerykańskich owalach, ponieważ ten model Maserati zwyciężył również w innym słynnym wyścigu Pikes Peak w Kolorado, gdzie w 1946 i 1947 roku jako pierwszy metę w tym aucie przekroczył Luis Unser. Wyścig Pikes Peak przebiegał na trasie o długości około 20 km, głównie po nieutwardzonych drogach składających się ze 156 zakrętów. To był istny testy dla zarówno dla kierowcy, jak i samochodu. Linia startu znajdowała się na wysokości 1440 metrów nad poziomem morza, a meta na 4300. Uzyskane rezultaty tym bardziej imponowały, podkreślając uniwersalne zastosowanie pojazdu wyścigowego w bardzo różnych warunkach.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe