Ferrari 275 GTB/4 by Scaglietti sprzedane za 2,8 mln dolarów

Podczas aukcji RM Sotheby’s, która odbyła się w Amelia Island na Florydzie w dniu 22 maja 2021 roku, za oszałamiającą kwotę 2 810 000 dolarów sprzedano Ferrari 275 GTB/4 by Scaglietti z 1968 roku. To jeden z zaledwie 330 egzemplarzy wyprodukowanych w latach 1966-1968.

Na paryskim salonie samochodowym w październiku 1966 roku Ferrari zaprezentowało unowocześnioną wersję modelu 275 GTB, który zadebiutował dwa lata wcześniej. Pod wieloma względami nowy pojazd był niemal identyczny jak jego poprzednik – zastosowano w nim również styl nadwozia z długim nosem, który został przyjęty w późniejszym okresie produkcji z oryginalnego 275, co zapobiegało unoszeniu przodu podczas jazdy z większymi prędkościami.

Główna różnica w nowym samochodzie leżała pod maską, gdzie zmodyfikowana wersja 3,3-litrowego silnika V12 Gioacchino Colombo z krótkim blokiem (teraz nazwanego Typ 226) została wyposażona w podwójne wałki rozrządu. Były to pierwsze tego typu zawory w produkcyjnym samochodzie drogowym Ferrari. Nieco zmodyfikowana maska silnika z podwyższoną częścią środkową została dodana do nadwozia Scaglietti, aby pomieścić wyższy profil silnika. Sama jednostka wyposażona w smarowanie z suchą miską olejową i sześć gaźników w standardzie, rozwijała moc o 20 KM większą niż poprzednik.

275 był najbardziej dynamicznym samochodem drogowym z Maranello w tamtych czasach i na zawsze pozostanie w pamięci jako ostatni z klasycznych, zabytkowych modeli z silnikiem V12 z przodu. Nadchodzący model 365 GTB charakteryzował się zupełnie inną estetyką, wyznaczając przejście do stylistyki lat 70. Tylko 330 egzemplarzy 275 GTB/4 zostało wyprodukowanych przed zakończeniem produkcji tego modelu w 1968 roku co sprawia, że to tym bardziej niezwykle rzadki i drogocenny model.

Oferowany na aukcji 275 GTB/4 (podwozie 10987) to pięknie prezentujący się, zgodny z numerami, późno wyprodukowany egzemplarz, który przez 47 lat był własnością jednego oddanego opiekuna. Pojazd niedługo przed wystawieniem na sprzedaż przeszedł renowację mechaniczną.

Ukończony 14 lutego 1968 r., 10987 był oryginalnie wykończony w kolorze Celeste nad Nero z chromowaną osłoną przedniej kraty i anteną radiową zamontowaną na dachu. W tej konfiguracji 26 marca został dostarczony do jednego z licencjonowanych dealerów Ferrari w Rzymie, Motor S.a.s. di Carla Allegretti e C, i wkrótce potem sprzedany. Do 1970 r. 10987 został wyeksportowany do Stanów Zjednoczonych przez innego rzymskiego dealera Roberto Goldoniego i zarejestrowany na tablicach Montana „39 1609” przez Terry’ego Myra, mieszkańca Smiths Creek w stanie Michigan. Myr pokazał 10987 na 8. dorocznym spotkaniu Ferrari Club of America w Glenwood, Illinois w kwietniu kolejnego roku, następnie pomalowany w odcieniu Nocciola. Dokładnie rok później Myr oddał samochód dealerowi z Chicago.

Ferrari nabyto na początku 1973 roku przez znanego kolekcjonera włoskiej marki – Allana K. Praya z Minneapolis. Wspomniany jegomość miał ten pojazd w swojej kolekcji przez ponad 45 lat. 

Po zakupie Pray po raz pierwszy zarejestrował 10987 na tablicach Minnesoty „646-637”. Kiedy wystawił swój najnowszy nabytek na 11. dorocznym spotkaniu FCA National Meeting w Bloomington, Illinois w kwietniu 1974 roku, tablice zmieniły się na „CK 1500”. Podwozie nadal zachowało fabryczną chromowaną osłonę kraty wlotu powietrza, antenę radiową zamontowaną na dachu i felgi Cromodora, choć nadwozie było pozbawione lakieru Nocciola. Pray rzadko, jeśli w ogóle, wystawiał 10987 po tym pierwszym pokazie w 1974 roku, chociaż ekspert marki Marcel Massini zauważa, że podwozie zostało przemalowane na Rosso Corsa.

10987 pozostał w tym kolorze do czasu renowacji przeprowadzonej przez specjalistę od marki, Bob Smith Coachworks z Gainesville w Teksasie w 1996 roku, gdzie otrzymał swój obecny odcień Giallo Solare i atrakcyjne czarne skórzane wnętrze. Zawieszenie, skrzynia biegów i układ wydechowy zostały również całkowicie zmienione. Utrzymywany przez zespół Smitha w kolejnych latach 275 GTB/4 z pewnością wiódł bardziej prywatne i starannie pielęgnowane życie niż wielu jego braci.

Od czasu odejścia Praya w maju 2016 roku 10987 był utrzymywany przez dziedziców jego majątku. W 2019 roku samochód powrócił do Bob Smith Coachworks na gruntowną renowację mechaniczną, której celem było przywrócenie 10987 do szczytowej formy. Zgodnie z dokumentacją fabryczną uzyskaną przez Massiniego widoczne wytłoczenia ilustrują, że samochód nadal zachowuje swój zgodny z numerami silnik V12 i pięciobiegową, ręczną przekładnię.

Podczas prac u Smitha te oryginalne komponenty zostały całkowicie odbudowane do ich fabrycznych specyfikacji. Zespół Smitha jest znany ze swojego perfekcjonizmu i skupienia się w najwyższym stopniu w swoich pracach renowacyjnych – stan 10987 jest tego świadectwem.

Silnik 10987 został całkowicie przebudowany z precyzyjną obróbką i wyważaniem głównych elementów, aby zapewnić absolutną zgodność z oryginalną specyfikacją fabryczną. Jednostka korzysta również z zestawu nowych elementów wewnętrznych, uszczelek, uszczelnień, prowadnic i przewodów – wszystkie główne elementy pomocnicze zostały również przebudowane do stanu praktycznie fabrycznego. Zespół Smitha przeprowadził serwis układu paliwowego – pojazd otrzymał całkowicie nowy zestaw przewodów, podobnie jak układ chłodzenia z nowym rdzeniem chłodnicy.

Układ hamulcowy samochodu został gruntownie sprawdzony i korzysta z nowych tarcz, przewodów i cylindrów, a zaciski i kilka innych głównych elementów systemu zostały odbudowane. Teraz osadzony na kołach Campagnolo, obutych w świeże opony w stylu z epoki, 10987 jest prezentuje nieprzemijający styl i osiągi 275 GTB/4.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe