W czwartym epizodzie FCA What’s Behind zobaczymy rozwój aerodynamiki

Zdaniem FCA, aerodynamika to termin najczęściej kojarzony ze sportami motorowymi lub samochodami o bardzo dobrych osiągach. Jednak opływowa sylwetka jest również niezwykle istotna w przypadku pojazdów do użytku codziennego i pozwala m.in. znacząco zredukować zużycie paliwa. O tym wszystkim można dowiedzieć się w najnowszym odcinku z serii FCA What’s Behind. 

FCA testuje swoje pojazdy w pełnowymiarowym tunelu aerodynamicznym w Orbassano, na południe od Turynu. Obiekt został zbudowany w latach 70. i od tego czasu jest stale modernizowany w celu zintegrowania najbardziej aktualnych technologii. Wyobrażenie tunelu aerodynamicznego jako obiektu przypominającego wielką rurę, w której zespoły Formuły 1 testują swoje jednomiejscowe bolidy, jest jak najbardziej trafne. W Orbassano maksymalna prędkość powietrza może sięgać 210 km/h. Są tam testowane wszystkie pojazdy – od miejskich, po lekkie użytkowe – włącznie z tymi, przeznaczonymi na rynek Ameryki Łacińskiej, Azji i region Pacyfiku. 

Celem przeprowadzanych testów aerodynamicznych jest osiągnięcie jak najwyższej efektywności dla wszystkich modeli produkcyjnych nim trafią one na rynek. Zdolność „przecinania” powietrza odgrywa kluczową rolę w zakresie zużycia energii i redukcji emisji dwutlenku węgla. Dlatego też testy w tunelu aerodynamicznym muszą odzwierciedlać ruch samochodu względem wiatru dokładnie tak, jak ma to miejsce w świecie rzeczywistym. Mimo, że pojazd w tunelu jest nieruchomy, to powietrze i podłoga są poruszane w sposób umożliwiający odtworzenie warunków występujących w środowisku zewnętrznym.

Zasadniczo testy w tunelu aerodynamicznym mierzą siłę hamowania, jaką powietrze wywiera na auto. Jest ona mierzona przy użyciu bardzo precyzyjnej skali (z dokładnością do 50 gramów w przypadku pojazdów, które mogą ważyć nawet 4 tony): umożliwia to pomiar oporu, jaki powietrze wywiera na poruszający się samochód przy różnych prędkościach, i to niekoniecznie najwyższych. Podczas testów symulowane są różne warunki jazdy i mają one w jak największym stopniu odzwierciedlać rzeczywistość. Zmieniany jest także kierunek auta względem wiatru poprzez wykorzystanie wspomnianej wcześniej ruchomej podłogi. 

Efektywność aerodynamiczna jest badana przy użyciu modeli w skali 1:1, wytwarzanych przy pomocy zaawansowanych narzędzi frezujących. W bardzo szczegółowy sposób odwzorowują wszystkie detale: od kształtu maski, po kształt zderzaków, a nawet komory silnika z wlotami powietrza. Dokładność wynosi 99% względem rzeczywistego modelu. 

Oprócz użytku na potrzeby własnych marek FCA corocznie testuje samochody konkurencji, aby mieć porównanie w zakresie osiągów aerodynamicznych. Tunel aerodynamiczny jest również wykorzystywany w przypadku obiektów niezwiązanych z komercyjnym przemysłem motoryzacyjnym. Odbywały się tutaj testy różnych pojazdów dwu- i czterokołowych, należących również do sił zbrojnych, mające na celu zbadanie efektywności aerodynamicznej przy prędkościach niższych niż 100 km/h. 

Jednak testy fizyczne odbywają się w późniejszej fazie rozwoju. Wcześniej zaś polega się na symulacjach komputerowych wykonywanych przy użyciu CFD (obliczeniowa mechanika płynów). Można w ten sposób opracować model spełniający założenia. Wirtualna analiza jest ściśle powiązana z działaniami badawczymi w tunelu aerodynamicznym. 

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe