Alfa Romeo Giulia Tubolare Zagato na licytacji

Podczas paryskiej aukcji RM Sotheby’s, która przypada na 1 lutego 2023 roku, jako przedmiot nr 182 na licytację trafi Alfa Romeo Giulia Tubolare Zagato z 1965 roku. Eksperci są zgodni, że cena auta może wynieść w granicach od 1,2 mln do nawet 1,4 mln euro.

Zagato zawsze będzie uważane za jednego z najlepszych producentów nadwozi, a prawdopodobnie najsilniejsza współpraca w całej historii firmy to ta z Alfą Romeo. Od budowy nadwozi dla zwycięskich modeli 8C, po produkcję tak radykalnych projektów, jak RZ i SZ – obie firmy pozyskały wiernych fanów wśród prawdziwych entuzjastów motoryzacji. Jednym z najbardziej udanych modeli tej współpracy był Tubolare Zagato, znany jako TZ.

Projekt TZ narodził się po wprowadzeniu na rynek Giulii serii 105 o pojemności 1570 cm³. Po sukcesie Giulietty SZ, w TZ zastosowano zupełnie inną konstrukcję podwozia w postaci lekkiej ramy przestrzennej. Wykonane ze stopu nadwozie stanowiło rozwinięcie idei stojących za modelem SZ Coda Tronca, wykorzystując nos o niskim współczynniku oporów powietrza, małą powierzchnię czołową i ogon typu Kamm. Podwozie było równie zaawansowane – z niezależnym zawieszeniem i hamulcami tarczowymi na wszystkich kołach, pięciobiegową skrzynią biegów i mechanizmem różnicowym o ograniczonym poślizgu. 

Projekt okazał się sukcesem – w latach 1964 i 1965 TZ odnosił zwycięstwa w klasie World Sportscar Championship we wszystkich zakątkach kontynentu, zdobywając prestiżowe zwycięstwa w Tour de France i Targa Florio oraz dominując na torach Le Mans, Sebring, Montlhéry, Nürburgring, Spa, Mugello, Enna i Bridgehampton.

Pierwsza wzmianka o tym konkretnym egzemplarzu TZ (podwozie 750087), znajduje się na fakturze Autodelty wystawionej Alfie Romeo 2 kwietnia 1965 roku. Samochód opuścił linię produkcyjną Alfa Romeo 21 lipca 1965 roku, a 8 września 1965 roku został dostarczony do Alfa Romeo Lugano. Według rejestru Alfa Romeo Zagato, samochód sprzedał znany zawodnik Alfy Peterowi Schetty – innemu zawodnikowi, który zatrzymał go do końca 1966 roku. Następnym właścicielem był Uli Maurer, który z kolei sprzedał TZ Jamesowi Bernardowi Fortmannowi 26 kwietnia 1968 roku.

Fortmann prowadził samochód z Squadra Piloti Bardahl, debiutując nim w zawodach na 1000 km Nürburgring w 1968 roku. Wraz z Urs-Peterem Dietrichem zajęli 36. miejsce w klasyfikacji generalnej i 5. w klasie prototypów 1.6L. TZ został następnie zgłoszony do wyścigu Montseny Hillclimb 2 czerwca 1968 r., a sześć dni później pojawił się w rękach Jean-Claude’a Ehingera w rundzie Hockenheim Mistrzostw Szwajcarii ACS. Ostatnim wyścigiem był Gran Pemio de Mugello, tor o długości 66,8 km składający się z dróg publicznych w Toskanii. Fortmann wypożyczył samochód Ursowi-Peterowi Dietrichowi i Ericowi Chapuisowi, ale uszkodzenie prawego tyłu podczas treningu zmusiło go do wycofania się z wyścigu.

W październiku 1968 r. Fortmann sprzedał TZ Ehingerowi, który trzymał go przez rok, zanim nie wybuchł pożar pod maską. TZ został sprzedany do Garage Spycher z Agno, który wymienił silnik i zachował samochód do 1983 roku, kiedy to przeszedł w ręce Ernsta Hugentoblera. Hugentobler cieszył się nim przez 17 lat, zanim wrócił do poprzedniego holenderskiego właściciela. Podczas tego drugiego, 16-letniego okresu posiadania, nieprawidłowy silnik został wymieniony na oryginalny silnik TZ – Tipo 511, o numerze 00034, z podwozia 750066. Posiada on metkę informującą o tym, że był tuningowany przez Facettiego i może pochwalić się pożądaną głowicą z podwójnymi świecami.

Oferowany na aukcji TZ przeszedł w 2016 roku w ręce obecnego właściciela i od tego czasu został certyfikowany przez szanowaną Registro Italiano Alfa Romeo. W raporcie odnotowano: „samochód nigdy nie był poddany radykalnej renowacji i prezentuje wysoki stopień zachowania autentyczności. Pojazd jest zgodny z oryginalną konfiguracją, z udokumentowaną ciągłością historyczną”.

Obecnie TZ prezentuje się jako wspaniały, autentyczny przykład jednego z najbardziej udanych samochodów wyścigowych Alfy Romeo. Jest to rzadka okazja do nabycia autentycznego Tubolare Zagato.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: RM Sotheby’s