Ferrari 250 GT Alloy Coupe by Boano sprzedane za 1,3 mln dolarów

Na aukcji RM Sotheby’s w dniu 22 stycznia 2021 roku sprzedano Ferrari 250 GT Alloy Coupe by Boano z 1956 roku za kwotę 1 352 200 dolarów. Licytacja odbywała się w Scottsdale, w stanie Arizona. 

Pasją Enzo Ferrariego były samochody wyścigowe, ale w 1950 roku zaczął on akceptować fakt, że ekskluzywne pojazdy drogowe były potrzebne do finansowania rosnących wysiłków firmy w zakresie rywalizacji torowej. Wczesne Ferrari przeznaczone do użytku na drogach publicznych były budowane w bardzo małych liczbach, zazwyczaj na specjalne zamówienie klienta, bez żadnych prób standaryzacji. 

Istotna zmiana nastąpiła w 1954 roku, kiedy to w Paryżu zadebiutował model 250 Europa zaprojektowany przez Pinin Farinę. Był to pierwszy prawdziwy model produkcyjny Ferrari i stanowił podstawę dla wszystkich przyszłych modeli 250. Wśród nich znalazła się druga seria 250 Europa GT ponownie zaprojektowana przez Pinin Farinę.

W momencie premiery drugiej serii Pinin Farina był w trakcie budowy nowego, znacznie większego zakładu produkcyjnego i nie dysponował jeszcze przestrzenią umożliwiającą budowę większej liczby aut, o które zabiegało Ferrari. W związku z tym w 1954 roku kontrakt na budowę nadwozia 250 GT został przekazany nowo powstałej Carrozzeria Boano, kierowanej przez byłego szefa Carrozzeria Ghia, Mario Felice Boano. 

Na Salonie Samochodowym w Genewie jego propozycja kabrioletu na bazie 250 GT (numer podwozia 0461 GT) stała obok głównego konkurenta – coupe Pinin Farina na podwoziu 250 GT. Kabriolet Boano był ekstremalny i wybiegający w przyszłość – być może zbyt daleko wyprzedzał swoje czasy. Zarówno Enzo, jak i publiczność preferowali bardziej subtelną wersję Pinin Fariny.

Boano miał powielić koncepcję coupe Pinin Fariny w formie produkcyjnej. Wykonał wiernie projekt swojego rywala, z jednym wyjątkiem: usunął jeden z charakterystycznych elementów stylizacji Fariny, wygładzając agresywny skos nad tylnymi kołami, dzięki czemu gotowe Ferrari zyskało mocniejszą i niższą linię pasa. 

W ciągu dwóch lat produkcji wyprodukowano od 68 do 80 sztuk tych trafnie nazwanych coupe z niskim dachem, z których większość miała stalowe nadwozie. Ostateczną nagrodą w tej niecodziennej serii produkcyjnej była grupa 14 nadwozi Boano wykonanych z lekkiego stopu aluminium. Ich zredukowana waga drastycznie poprawiła osiągi 3-litrowego silnika V-12 Columbo o mocy 229 koni mechanicznych. Zgodnie z oczekiwaniami te coupe Boano z nadwoziem Alloy okazały się szczególnie zwinne w zawodach, odnosząc znaczące zwycięstwa w Alpine GT w 1956 roku i Rajdzie Akropolu w 1957 roku.

Podwozie 0613 GT, oferowany tutaj jest jednym z rzadkich egzemplarzy Boano coupe w lekkim nadwoziu i ma bogatą, udokumentowaną historię, obejmującą pierwszą rejestrację, okres wyścigów oraz certyfikacji przez Ferrari Classiche. 

Zapisy budowy wskazują, że pod koniec października 1956 roku to podwozie otrzymało tylną oś i zostało przekazany do Carrozzeria Boano. Gotowy pojazd został zwrócony do Maranello w połowie stycznia, a ukończenie 0613 GT nastąpiło  22 stycznia 1957 roku.

Wkrótce potem Boano wysłano do nowojorskiego dealera Luigi Chinettiego, skąd auto  sprzedano George’owi Arentsowi – potentatowi tytoniowemu, który był jednym z głównych sponsorów dealera, a później jego odnoszącego wielkie sukcesy zespołu North American Racing Team. 

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe