Gallardo zaprezentowano na targach motoryzacyjnych w Genewie w 2003 roku. Był to pierwszy produkcyjny pojazd Lamborghini z silnikiem V10. Z miejsca osiągnął niewiarygodny sukces komercyjny, sięgając dla Lamborghini po kolejne rekordy sprzedaży. Z okazji dwudziestej rocznicy Automobili Lamborghini spogląda wstecz na historię, aby uczcić kultowe „małe Lambo”.
Ferruccio Lamborghini już wcześniej wyczuł, że istnieje rynek na „mniejsze” Lamborghini, a przede wszystkim o niższej cenie i kosztach eksploatacji i na początku lat 70. zachęcał do rozwoju tego, co miało stać się Urraco, które w latach 80. ewoluowało w Jalpę.
W 1987 roku Lamborghini rozpoczęło prace nad projektem L140, mającym na celu stworzenie bardziej kompaktowego pojazdu. Przez lata opracowano kilka prototypów i zbadano różne rozwiązania techniczne, w tym silnik V8, a następnie silnik V10.
W 1998 roku po dokładnych rozważaniach zdecydowano się zacząć od zera, biorąc za podstawę jedynie koncepcję, ogólne wymiary i ideę dziesięciocylindrowego silnika – coś, czego nigdy wcześniej nie zainstalowano w samochodzie drogowym Lamborghini.
Zupełnie nowy silnik był wynikiem pracy inżyniera Massimo Ceccaraniego, który po ponad dziesięciu latach pracy w firmie objął stanowisko dyrektora technicznego oraz Maurizio Reggianiego, odpowiedzialnego w tym czasie za rozwój i projektowanie silników w biurze technicznym.
Maurizio Reggiani, dyrektor techniczny Lamborghini w latach 2006-2022, wspominał:
L140 miał silnik V10 72° ze skrzynią biegów zintegrowaną w obszarze miski olejowej, zaprojektowany przez Lamborghini i niepraktyczny w produkcji dla typu samochodu, do którego był przeznaczony. Co więcej, umiejscowienie skrzyni biegów pod silnikiem generowało wysoko położony środek ciężkości, co nie gwarantowało właściwości jezdnych i prowadzenia, jakie powinno mieć supersportowe Lamborghini. Tak więc, kiedy rozpoczęliśmy projekt o kryptonimie „baby Diablo”, wybrano V8 i postanowiono poszukać potencjalnego silnika wśród tych już dostępnych na rynku, w tym 8-cylindrowego Audi. Wraz z późniejszym przejęciem przez Audi, zdecydowano się wyprodukować zupełnie nowy samochód z aluminiową ramą rurową i 10-cylindrowym silnikiem, zaprojektowanym przez Lamborghini oraz zupełnie nową skrzynią biegów – zarówno ręczną, jak i zautomatyzowaną.
Silnik zainstalowany w pierwszym Gallardo to 5-litrowy, 10-cylindrowy V90 DOHC z 4 zaworami, dostarczający 500 KM. Zamiast klasycznego wyboru V72 preferowano kąt 90 stopni, aby ograniczyć wysokość silnika, uzyskując w ten sposób korzyści w układzie pojazdu (tj. niższą maskę silnika i lepszą widoczność z tyłu) oraz obniżenie środka ciężkości w celu poprawy dynamiki. Regularne odstępy między kolejnymi zapłonami (zapewniające płynność pracy jednostki) osiągnięto dzięki zastosowaniu „korbowodów” z przesunięciem o 18 stopni. Układ smarowania z suchą miską olejową nie tylko zapewnił doskonałe smarowanie nawet w ekstremalnych warunkach dynamicznych, ale także umożliwił dalsze obniżenie środka ciężkości.
Tak więc pierwsze V10 było najnowocześniejszym silnikiem: 5 litrów z suchą miską olejową, podwójnymi górnymi wałkami rozrządu dla każdego z cylindrów i ze zmiennymi fazami rozrządu (4 zawory na cylinder).
6-biegowa skrzynia biegów została umieszczona za silnikiem, podczas gdy napęd na wszystkie koła wykorzystywał sprawdzony system VT. Opracowano również zautomatyzowany system sekwencyjny (Lamborghini e-gear, oferowany opcjonalnie w tej wersji), przy jednoczesnym zachowaniu podstawowej mechaniki skrzyni biegów.
Całkowicie aluminiowe podwozie strukturalne opiera się na wytłaczanych częściach spawanych z odlewanymi elementami łączącymi. Zewnętrzne części nadwozia są montowane na tym podwoziu za pomocą różnych systemów (nitów, śrub lub spawania), w zależności od funkcji danej części. Inne elementy zewnętrzne (takie jak zderzaki) wykonano z materiału termoplastycznego i połączono śrubami.
Projekt rozpoczął się w 2000 roku w oparciu o wstępną propozycję Italdesign-Giugiaro, a następnie został zoptymalizowany i zakończony przez nowo utworzone Lamborghini Centro Stile, kierowane przez Lukę Donckerwolke. Zadaniem projektantów – wymagającym, ale jednocześnie fascynującym – było zidentyfikowanie atrybutów Lamborghini i połączenie ich w całkowicie indywidualną całość. Wymiary Gallardo i jego osiągi nadały mu kompaktowy, atletyczny charakter. Rozstaw osi pojazdu i zmniejszone zwisy przełożyły się na bardziej dynamiczny wygląd. Kluczową częścią kultowego designu Gallardo, który był również obecny w modelu Murciélago zaprezentowanym w 2001 roku, był silny wpływ aeronautyki, widoczny w kabinie.
Jednak tym, co naprawdę wyróżniało Gallardo, gdy pojawił się na rynku, były jego osiągi połączone z właściwościami jezdnymi, niezawodnością i codzienną praktycznością – można go było wygodnie używać do codziennej jazdy. W maju 2004 roku Gallardo trafiło do włoskiej policji: samochody były wykorzystywane do specjalnych celów, takich jak transport organów lub leków ratujących życie.
W 2005 roku, dwa lata po premierze wersji coupé, Automobili Lamborghini zaprezentowało Gallardo Spyder na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie. Nie była to tylko „otwarta” wersja coupé, ale nowy model z zupełnie nowym systemem otwierania/zamykania miękkiego dachu. Lamborghini Gallardo Spyder wprowadziło również istotne nowości w zakresie silnika, skrzyni biegów i osiągów. Jego 10-cylindrowy silnik o pojemności 4961 cm³ zapewniał moc 520 KM przy 8000 obr. Sześciobiegowa skrzynia biegów miała teraz krótsze przełożenie. Te nowe cechy wprowadzono również w wersji coupé począwszy od roku modelowego 2006.
W 2007 roku, w którym produkcja „małego Lambo” przekroczyła 5000 sztuk od czasu jego prezentacji, w Genewie zaprezentowano Gallardo Superleggerę. Nowy model, dzięki zwiększeniu mocy o 10 KM i zmniejszeniu masy o 100 kg, był jeszcze bardziej dynamiczny, osiągając stosunek masy do mocy wynoszący zaledwie 2,5 kg/KM. Superleggera posiadała standardową zautomatyozwaną mechaniczną skrzynię biegów, która stała się stałym elementem wszystkich kolejnych wersji.
Na targach motoryzacyjnych w Genewie w marcu 2008 r. zaprezentowano model LP 560-4, odnowioną wersję Gallardo; lżejszą o 20 kg, wyposażoną w 5,2-litrowy silnik V10 o maksymalnej mocy 560 KM, z bezpośrednim układem wtrysku warstwowego. W tym samym roku produkcja modelu osiągnęła poziom 7100 sztuk.
Na targach motoryzacyjnych w Los Angeles w listopadzie tego samego roku zaprezentowano wersję z otwartym dachem – LP 560-4 Spyder, o takich samych parametrach technicznych. Nowy silnik zawierał kilka znaczących i nieoczekiwanych modyfikacji technicznych – wyjaśnił to Maurizio Reggiani:
Dla kolejnej wersji (Gallardo), z 5,2-litrowym silnikiem, zdecydowano się zmienić geometrię wału korbowego, usuwając dzielony sworzeń, a tym samym akceptując nieregularną kolejność zapłonu na rzecz zwiększonej sztywności wału korbowego. Zastosowano również technologię bezpośredniego wtrysku paliwa, co zwiększyło wydajność w komorze spalania przy większej mocy i mniejszej ilości zanieczyszczeń.
W 2009 roku, po wyprodukowaniu 9000 egzemplarzy Automobili Lamborghini zaprezentowało Gallardo LP 550-2 Valentino Balboni. Wyprodukowano tylko 250 egzemplarzy charakteryzujących się niespotykanym wcześniej w tym modelu rozwiązaniem technicznym: 550 KM i napędem na tylne koła. Dzięki licznym prośbom klientów, Gallardo LP 550-2 było następnie produkowane jako model produkcyjny (2010) oraz w wersji Spyder (2011). W celu ukształtowania jego unikalnego charakteru, w tych wersjach inżynierowie z Sant’Agata Bolognese zastosowali napęd na tylne koła i zmodyfikowali wszystkie elementy wpływające na dynamikę jazdy, w tym: sprężyny, amortyzatory, stabilizatory i opony. Ponadto zaktualizowano tylny dyferencjał i dokonano znaczących zmian w systemie stabilizacji ESP.
W marcu 2010 roku Gallardo LP 570-4 Superleggera został zaprezentowany w Genewie – bardziej dynamiczny, lżejszy, mocniejszy i jeszcze bardziej atrakcyjny. Masa LP 570-4 została zmniejszona o 70 kg w porównaniu do poprzedniej Superleggery, z silnikiem o mocy 570 KM i stosunkiem masy do mocy zmniejszonym do 2,35 kg/KM. Zmiany nadwozia wprowadzono wyłącznie w celu poprawy aerodynamiki. Projekt ten zwiększył szybkość przepływu powietrza do chłodnic i poprawił docisk przedniej osi. Do poprawy aerodynamiki przyczyniły się zmiany w panelach podłogowych pojazdu oraz zastosowanie progów bocznych i nowego tylnego dyfuzora z włókna węglowego. Co więcej, obciążenie aerodynamiczne tylnej osi zostało zrównoważone poprzez zastosowanie stałego tylnego spojlera.
W 2010 roku zaprezentowano dwa inne samochody z tym samym silnikiem: jeszcze lżejszy LP 570-4 Spyder Performante (redukcja masy całkowitej o 65 kg w porównaniu do LP 560-4 Spyder), a także Gallardo LP 570-4 Blancpain Edition, który łączył ducha rywalizacji Super Trofeo z doskonałym prowadzeniem na drodze i ekskluzywnym designem inspirowanym Lamborghini Blancpain Super Trofeo, mistrzostwami jednomarkowymi.
W 2012 roku Automobili Lamborghini zaprezentowało dwie wersje zaktualizowanego modelu na targach motoryzacyjnych w Paryżu. Warianty te były jeszcze odważniejsze i bardziej ekstremalne: nowe Gallardo LP 560-4 i Gallardo LP 570-4 Edizione Tecnica, reprezentujące dalszą ewolucję stylistyczną pierwszego modelu Lamborghini V10.
W styczniu 2013 roku ogłoszono opracowanie nowego programu GT3, opartego na Gallardo MY13. W tym samym roku na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie zaprezentowano Gallardo LP 570-4 Squadra Corse. Ten nowy model z limitowanej serii, najbardziej ekstremalny w gamie Gallardo, został zainspirowany Gallardo Super Trofeo: samochodem rywalizującym w Lamborghini Super Trofeo.
25 listopada 2013 roku ostatnie Lamborghini Gallardo opuściło linię produkcyjną w historycznej fabryce Sant’Agata Bolognese. Ostatnim egzemplarzem było Gallardo LP 570-4 Spyder Performante w kolorze Rosso Mars.
W ciągu dziesięciu lat produkcji Gallardo powstało w wielu edycjach specjalnych, zostało sprzedane w 45 krajach – licząc 32 warianty wyprodukowano łącznie 14 022 egzemplarze. Są to liczby, które same w sobie sprawiają, że Gallardo jest jednym z najwyżej docenianych supersportowych samochodów w historii.
Autor: Tomasz Nowak
Zdjęcia: Materiały prasowe
Tegoroczna edycja Concours of Elegance Germany, zorganizowana 4-5 lipca w Gut Kaltenbrunn nad jeziorem Tegernsee,…
Ferrari 250 GTO o numerze podwozia 3589 GT, niegdyś wyścigowy triumfator, a później porzucony na…
Pagani odkrywa karty przed tegorocznym Goodwood Festival of Speed prezentując model Huayra 70 Derecho. To druga…
Stellantis przygotowuje specjalną edycję modelu Fiat Pandina, która ma pełnić rolę znacznie ważniejszą niż tylko…
Maserati potwierdza swoją obecność na tegorocznym Goodwood Festival of Speed (9-12 lipca 2026). W malowniczej…
Rajd Rzymu – trzecia runda mistrzostw Europy (ERC) – stał pod znakiem dominacji Lancii. Davide…