Alfa Romeo wspomina 6C 2500 Villa d’Este

W ramach kolejnej edycji z serii Storie Alfa Romeo, włoska marka wspomina kolejne dzieje swojej historii. Wcześniej producent opowiedział m.in. o modelach: 24 HP i 6C 1750, a tym razem pod lupę wziął 6C 2500.

Kiedy w 1939 roku rozpoczęto wytwarzanie 6C 2500 w Portello, na czele zakładu już od sześciu lat stał inżynier Ugo Gobbato. Wniósł on do Alfy Romeo bogate doświadczenie przemysłowe. W swoim CV miał m.in. zdobyty stopień naukowy w Niemczech i kierowanie fabrykami w Marelli i Lingotto w Turynie. Ugo często rozmawiał ze swoimi zespołami, zawsze starał się je zrozumieć, by polepszyć efektywność. Od kiedy wzbogacił szeregi Alfy Romeo, skupił się przede wszystkim na wdrożeniu w życie planu naprawy wadliwie funkcjonujących aspektów, w tym niesprawnych maszyn.

Swoje metody objaśnił w dwóch podręcznikach wydanych w 1932 roku, zatytułowanych Organizacja czynników produkcji. Poświęcił się wdrażaniu w życie dobrze zaplanowanej syntezy pomiędzy nowoczesnym systemem produkcji a tradycją rzemieślniczej precyzji, która charakteryzowała Alfę Romeo. Przyświecało mu hasło produkcja racjonalna, nie masowa. Cel osiągnął zatrudniając nowe i młode pokolenie inżynierów. Wdrożył szereg nowych metodologii i zasad. Wprowadził przejrzystą hierarchię – każdy wiedział za co jest odpowiedzialny. I na tej podstawie rozdysponował proporcjonalne wynagrodzenia.

Wśród innych aspektów tej szeroko zakrojonej reorganizacji Portello wymienić można powstanie boiska do piłki nożnej, toru do biegania i trybun na sąsiednim terenie. W 1938 roku drużyna firmy – Gruppo Calcio Alfa Romeo – zdobyła mistrzostwo regionu, awansując tym samym do Dywizji C. W wyniku tego zespół zaangażował obiecującego młodego zawodnika, którego przyciągnęła również perspektywa stałej pracy jako mechanika w Portello. Nazywał się Valentino Mazzola, a później został kapitanem włoskiej i legendarnej drużyny Grande Torino.

Alfa Romeo pracowała nad wypuszczeniem na rynek następcy bardzo udanych serii 6C 2300 i 2300B. Nowy model nazwany 6C 2500 wyróżniał się kilkoma istotnymi modyfikacjami z zakresu technologicznego, w tym zawieszeniem tylnym z drążkami skrętnymi z teleskopowymi amortyzatorami oraz hamulcami hydraulicznymi. Moc jednostki w wariancie Super Sport wzrosła do 110 KM. Auto było w stanie pomknąć z prędkością 170 km/h. Debiut tego modelu był bardzo udany – 6C 2500 wygrało trasę Tobruk-Tripoli w 1939 roku. Sportowe sukcesy oraz ugruntowana pozycja marki sprawiły, że to był bardzo chętnie wybierany pojazd wśród elit. Nie odstraszała wysoka cena startującą od 62 000 lirów. 

Po II wojnie światowej fabryki musiały przestawić się z produkcji wojskowej na cywilną. Zakład produkcyjny w Portello w znacznym stopniu został zniszczony, a jego odbudowa stanowiła nie lada wyzwanie. Jeszcze w 1945 roku udało się zmontować kilka egzemplarzy 6C 2500 Sport. Rok później fabrykę opuściło 146 sztuk 6C 2500. Wśród nich był kabriolet zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych w Paryżu. Producent co prawda miał zakaz wstępu na to wydarzenie, ale jeden z konstruktorów ustawił go przed wejściem do Gran Palais. I dzięki temu kabriolet odniósł duży sukces. 

Model 6C 2500 SS Villa d’Este był jednym z ostatnich zbudowanych z ramą nośną oddzieloną od nadwozia. Powstało tylko 36 egzemplarzy. Duże zmiany w SS Coupe wprowadziła firma Touring, tworząc unikatowe nadwozie i zdaniem wielu – prawdziwe arcydzieło. Samochód został doceniony w 1949 roku podczas konkursu Villa d’Este Elegance. Wspomniany egzemplarz zdobył Gran Premio Referendum, czyli nagrodę przyznaną bezpośrednio przez publiczność.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe