Ferrari Daytona SP3, jeden z zaledwie 600 egzemplarzy specjalnej serii Icona, został sprzedany za 17,825 mln dolarów. Samochód pochodził z The Driver’s Philosophy Collection i w chwili katalogowania miał na liczniku zaledwie 227 mil, czyli około 365 kilometrów. Egzemplarz wyróżnia się także konfiguracją przygotowaną w ramach programu Ferrari Atelier oraz wolnossącym silnikiem V12 o pojemności 6,5 litra, rozwijającym 840 KM. Pojazd sprzedano na aukcji RM Sotheby’s.

Historia modelu Daytona SP3 nawiązuje bezpośrednio do sportowych sukcesów Ferrari z lat 60. W latach 1960-1965 samochody włoskiej marki sześciokrotnie z rzędu wygrywały 24-godzinny wyścig Le Mans. Ford przerwał tę passę w 1966 roku, kiedy jego GT40 zwyciężył na Circuit de la Sarthe. Odpowiedź Ferrari przyszła już na początku sezonu samochodów sportowych 1967 roku. Podczas 24-godzinnego wyścigu Daytona trzy Ferrari zajęły całe podium: fabryczne 330 P3/4 i 330 P4 wyprzedziły 412P zgłoszone przez North American Racing Team. Była to efektowna odpowiedź na zwycięstwo Forda w Le Mans osiem miesięcy wcześniej.

Ponad sześć dekad później Ferrari stworzyło serię Icona, której założeniem było łączenie współczesnych układów napędowych z nadwoziami inspirowanymi samochodami z przeszłości. Po modelach Monza SP1 i SP2, nawiązujących do otwartych samochodów sportowych Ferrari z końca lat 40. i 50., trzecim przedstawicielem serii została Daytona SP3. Jej stylistyka czerpie przede wszystkim z prototypów wyścigowych z silnikiem umieszczonym centralnie, startujących w latach 60. Nazwa samochodu odnosi się natomiast do wspomnianego triumfu Ferrari w 24-godzinnym wyścigu Daytona.

Nadwozie SP3 wykorzystuje wiele charakterystycznych elementów stylizacji samochodów wyczynowych z tamtej epoki. Należą do nich między innymi mocno zabudowana przednia szyba, wyraźnie zaznaczone nadkola, zdejmowany panel dachu, lusterka umieszczone na błotnikach oraz tylna część nadwozia z charakterystycznymi poziomymi żebrami. Ferrari nie zastosowało tu aktywnej aerodynamiki. Zamiast tego konstruktorzy skupili się na rozwiązaniach pasywnych, w tym na tak zwanych „kominach”, które odprowadzają powietrze o niskim ciśnieniu z podwozia. Zdaniem producenta pozwoliło to uczynić z Daytony SP3 najefektywniej wykorzystującego pasywną aerodynamikę Ferrari w momencie debiutu modelu.

Pod względem technicznym Daytona SP3 korzysta z jednostki wywodzącej się z rodziny F140, czyli 65-stopniowego silnika V12 stosowanego między innymi w 812 Superfast oraz hybrydowym hipersamochodzie LaFerrari. W przypadku SP3 jednostka ma pojemność 6,5 litra, ale została pozbawiona układu hybrydowego. W efekcie samochód dysponuje 840 KM z samego silnika spalinowego. Moc trafia wyłącznie na tylne koła za pośrednictwem siedmiobiegowej, dwusprzęgłowej skrzyni automatycznej. Według danych producenta przyspieszenie od 0 do 62 mil/h (100 km/h) zajmuje 2,85 sekundy, a prędkość maksymalna wynosi 211 mil/h, czyli około 340 km/h.

Sprzedany egzemplarz nosi numer podwozia 297567. Samochód został skonfigurowany za pośrednictwem programu Ferrari Atelier, a jego montaż fabryczny zakończono w lipcu 2023 roku. Nadwozie pokryto lakierem Giallo Triplo Strato, uzupełnionym o czarne pasy wyścigowe Nero oraz motyw włoskiej flagi. Wnętrze wykończono w kolorze Nero z żółtymi akcentami. Lista wyposażenia dodatkowego obejmuje między innymi karbonowy panel dachu i elementy dolnej części nadwozia, podnoszony układ zawieszenia, matowoczarne obręcze z błyszczącymi czarnymi zaciskami hamulcowymi oraz malowane aerografem tarcze Scuderia.

W kabinie znalazły się między innymi Apple CarPlay, kamery ułatwiające parkowanie, jednokolorowe wykończenie górnej części kierownicy, wyszywane żółte logotypy Cavallino Rampante na zagłówkach oraz jednokolorowe elementy Dreamline na łopatkach zmiany biegów. Samochód otrzymał także żółte pasy bezpieczeństwa oraz duże poduszki i oparcia foteli. Do auta dołączono kopię naklejki informacyjnej z okna oraz oryginalne instrukcje obsługi, właściwy dla nich pokrowiec i zestaw narzędzi.

Historia własności samochodu jest krótka — Daytona SP3 miała tylko dwóch właścicieli. Pierwsza sprzedaż odbyła się za pośrednictwem autoryzowanego dealera Wide World of Cars w Spring Valley w stanie Nowy Jork. Samochód został dostarczony w styczniu 2024 roku kolekcjonerowi z Florydy. Następnie dwukrotnie wracał do Wide World of Cars na obsługę serwisową.

W październiku 2025 roku Ferrari trafiło do kolekcji, z której zostało później zaoferowane do sprzedaży. Wówczas licznik wskazywał około 220 mil. W momencie przygotowywania katalogu samochód miał już 227 mil, co oznacza, że w ciągu swojej krótkiej historii był używany bardzo sporadycznie. Stan przebiegu był jednym z istotnych elementów opisu egzemplarza.

Sprzedany samochód wyróżnia się przy tym bardzo rozbudowaną specyfikacją i minimalnym przebiegiem. Opis aukcyjny wskazuje, że może być eksponowany podczas wystaw i spotkań właścicieli samochodów danej marki, ale jego konstrukcja pozwala również na wykorzystanie go podczas imprez turystycznych czy prywatnych przejazdów. Trudno jednak traktować go wyłącznie jako samochód do jazdy — cena 17,825 mln dolarów oraz limitowana produkcja plasują ten egzemplarz przede wszystkim w segmencie kolekcjonerskich Ferrari o bardzo wysokiej wartości.

W rezultacie Daytona SP3 łączy kilka cech, które mają znaczenie na rynku samochodów kolekcjonerskich: ograniczoną do 600 sztuk produkcję, stylizację odwołującą się do konkretnego okresu w historii Ferrari, wolnossący silnik V12 oraz wyjątkowo niski przebieg. W tym przypadku dochodzi do tego indywidualna konfiguracja i komplet zachowanej dokumentacji.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: RM Sotheby’s