Lamborghini 400 GT 2+2 by Touring z 1967 roku zostało sprzedane po aukcji RM Sotheby’s w Szwajcarii za nieujawnioną kwotę. 

W 1963 roku nowo powstała firma Automobili Lamborghini zaprezentowała swój oszałamiający prototyp 350 GTV. W skład głównego zespołu wchodzili Gian Paolo Dallara, Giotto Bizzarrini i Franco Scaglione. Projekt obejmował podwozie zaprojektowane przez Bizzarriniego, do którego włożono 3,5-litrowy silnik V12 z czterema wałkami rozrządu jego własnego projektu. Dallara pełnił rolę głównego projektanta, podczas gdy Scaglione był odpowiedzialny za futurystyczną stylizację auta. Były projektant Bertone czerpał inspirację z Alfy Romeo 2000 Sportiva i jej rodzeństwa z serii BAT, z którym był związany na początku lat 50.

Już w czerwcu 1963 roku Lamborghini poprosiło Dallarę o ocenę modelu 350 GTV jako podstawy dla samochodu produkcyjnego. W prototypie zastosowano smarowanie suchą miską olejową i silnik o bardzo wysokim stopniu sprężania, co czyniło go nieodpowiednim do użytku drogowego. Niesamowite jest to, że zaledwie dziewięć miesięcy później, podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie w 1964 roku, zaprezentowano jego produkcyjną wersję. Pojazd stał się hitem w prasie motoryzacyjnej, która szczególnie wychwalała płynność i elastyczność jednostki, poziom wykończenia i doskonałe prowadzenie – to ostatnie to zasługa całkowicie niezależnego zawieszenia.

Około 120 egzemplarzy modelu 350 GT zostało wyprodukowanych przed wprowadzeniem ewolucyjnego 400 GT w 1966 roku. Wyposażony w powiększony 4-litrowy silnik, nowy samochód mógł pochwalić się mocą 320 KM– około 40 więcej niż 350 GT – oraz prędkością maksymalną około 270 km/h, przy czym ta ostatnia wartość była lepsza o około 15 km/h. Początkowa produkcja 400 GT składała się z 24 dwumiejscowych samochodów Interim – choć brak tylnych siedzeń był czymś, co firma Lamborghini od dawna chciała rozwiązać, aby zmaksymalizować atrakcyjność modelu. W związku z tym opracowano nową wersję 2+2 modelu 400 GT, która obejmowała wydłużoną linię dachu, aby zaoferować dwa tylne siedzenia.

Co więcej, nowy samochód mógł pochwalić się również innymi ergonomicznymi ulepszeniami, takimi jak zwiększona przestrzeń bagażowa, dodatkowa pojemność zbiornika paliwa i poczwórne reflektory. Jednak prawdopodobnie najbardziej znaczącym krokiem naprzód było zastosowanie nowej, zaprojektowanej przez Dallarę pięciobiegowej, w pełni zsynchronizowanej skrzyni biegów w miejsce poprzedniej i nieco topornej jednostki ZF. W latach 1966-1968 powstały łącznie około 224 egzemplarze 400 GT 2+2.

W przypadku oferowanego tutaj samochodu (podwozie nr 01096) niestety niewiele zarejestrowano na temat jego oryginalnej specyfikacji fabrycznej lub wczesnej historii własności. Wiadomo jednak, że w 1981 r. pojazd znajdował się w Paryżu. W 1992 r. został nabyty przez Dominique’a Marsa, dżentelmena mieszkającego w słynnej 16. dzielnicy miasta, który był również właścicielem Lamborghini Miury SV i Ferrari Dino 246 GTS w tym samym czasie.

Gdy M. Mars był jego właścicielem, samochód został powierzony jego ulubionemu mechanikowi, szanowanemu paryskiemu specjaliście Ferrari – Franckowi Opderbeckowi, który nadzorował gruntowny remont. Prace te obejmowały kompleksową renowację układu hamulcowego, wymianę amortyzatorów oraz wszystkich elastycznych przewodów i rurek. Co więcej, nadwozie i lakier samochodu zostały odrestaurowane w 1993 roku, choć wnętrze wydaje się być nietknięte. W 2010 roku samochód – wraz z kilkoma innymi z kolekcji M. Marsa – został wystawiony na sprzedaż, a następnie nabyty przez właściciela wystawiającego auto na aukcji.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: RM Sotheby’s