W dniach 18-20 sierpnia 2022 roku w Monterey Conference Center wystawiony na sprzedaż został przedmiot o numerze 232, czyli Maserati A6G/54 2000 Spyder by Zagato z 1955 roku. Według informacji RM Sotheby’s pojazd sprzedano nie w drodze licytacji, ale już po zakończeniu aukcji. 

Sztandarowym przykładem projektów firmy Zagato była krótka seria podwozi A6G/54, które zostały wykonane dla Maserati. W 1950 roku wprowadzono 2-litrową wersję sportowego modelu wyścigowego A6G. W 1954 roku dodano podwójny zapłon, aby uzupełnić zaawansowaną konstrukcję z dużymi aluminiowymi hamulcami bębnowymi. Ta ostateczna wersja samochodu drogowego Maserati A6 została wewnętrznie nazwana A6G/54.

Z około 60 egzemplarzy nowego modelu, które zostały zbudowane do 1957 roku, 21 podwozi wysłano do Zagato. Dwadzieścia z tych pojazdów ukończono jako wyścigowe berlinetty w czterech seriach, choć posiadały tak różne szczegóły, że żadne z nich nie były dokładnie takie same. Te egzemplarze Maserati stały się legendą we włoskich kręgach wyścigowych, wygrywając klasę poniżej 2 litrów GT we włoskich mistrzostwach samochodów sportowych w 1956 i 1959 roku.

Jednak pierwsze podwozie A6G/54 zbudowane przez Zagato nie zostało ukończone jako wyścigowa berlinetta. Mowa o 2101 – luksusowo wykończonym spyderze zaprezentowanym na Salonie Genewskim w 1955 roku obok spartańskiego A6GCS. Według badań eksperta marki Waltera Bäumera, które są poparte dokumentacją fabryczną, to podwozie zostało wysłane do Zagato w celu wykonania nadwozia na początku listopada 1954 roku.

Oryginalny wygląd zewnętrzny tego A6G/54 był nieco inny niż dzisiejsza konfiguracja. Samochód z Genewy był wykończony w kolorze Grigio Piombo (ołowiana szarość). Mimo że został ukończony jako spyder bez dachu, posiadał ozdobne wnętrze z zamszową tapicerką.

Podczas prezentacji na Salonie Genewskim Maserati wpadło w oko Juanowi Peronowi, argentyńskiemu siłaczowi, który był znany z tego, że był niepohamowanym entuzjastą samochodów sportowych. Peron zaoferował zakup spydera, ale zażądał kilku kosmetycznych zmian, więc 2101 został zwrócony do Zagato w celu modyfikacji nadwozia. Nadwozie polakierowano na kolor Blu Algisto Scuro (Cold Dark Blue), piękny odcień niebiesko-szary.

Zamówienie ostatecznie zostało zerwane ze względu na rewolucję ludową w Argentynie. Maserati było następnie przechowywane w fabryce przez kilka lat, zanim ponownie wystawiono je na Salonie Paryskim w 1958 roku, tym razem przez importera francuskiej marki – Thepenier. Po raz kolejny samochód zwrócił uwagę światowej klasy persony, tym razem dyplomaty – pracownika amerykańskiej ambasady o nazwisku Louis W. Schroeder. Schroeder zakupił A6G/54 i odebrał go w kwietniu 1959 roku. Pojechał nim do La Sarthe, aby obejrzeć 24-godzinny wyścig Le Mans w 1959 roku, gdzie bez wątpienia był zachwycony zwycięstwem rodaka Carrolla Shelby’ego z zespołem Aston Martin.

W kwietniu 1960 roku Schroeder sprzedał Maserati podpułkownikowi Sherodowi Santosowi, który służył w siłach powietrznych USA na stacji lotniczej w Chateauroux we Francji. W sierpniu 1962 roku zlecił fabryce odbudowę silnika, ale nie był zadowolony z rezultatu i zaangażował do dalszej pracy francuskiego specjalistę. Wciąż mając problemy z samochodem po powrocie do Stanów Zjednoczonych, Santos zamówił w fabryce nowe zawory wydechowe i uszczelkę głowicy, co ujawniła korespondencja znajdująca się w aktach.

W 1966 roku pułkownik Santos sprzedał A6G – pojazd przeszedł w ręce nieznanych właścicieli, zanim w 1968 roku został nabyty przez mieszkańca Carmel w Kalifornii, George’a Sackmana, który pozostawał w jego posiadaniu przez 12 lat. Przemalowany na czerwono spyder trafił na sprzedaż w 1980 roku i ostatecznie stał się własnością Angelo Ferro z San Rafael w Kalifornii. Po krótkim okresie eksploatacji auto trafiło do magazynu, gdzie stało przez około 20 lat. W 2001 roku pan Ferro przypomniał sobie o Maserati powierzając Genoa Racing w San Francisco przeprowadzenie kompleksowej renowacji do konfiguracji z 1958 roku (zgodnie z modyfikacjami Perona), która została zakończona w 2003 roku. Praca obejmowała przebudowę silnika przez specjalistę Ferrari Paula Hasselgrena i ponowne malowanie w Blu Algisto Scuro przez Roba Etcheverry’ego.

Po odrestaurowaniu to charakterystyczne Maserati zostało zaprezentowane w 2003 roku na Pebble Beach Concours d’Elegance i zdobyło nagrodę. Rok później doczekało się wyróżnienia Best of Show na Concorso Italiano. Nabyte na początku 2010 roku przez szanowanego kolekcjonera z siedzibą w Wielkiej Brytanii, Maserati nadal było wystawiane na jednych z najbardziej ekskluzywnych imprez motoryzacyjnych na świecie, w tym 2013 Villa d’Este Concorso d’Eleganza i St James Concours d’Elegance.

Sprzedane Oscarowi Davisowi pod koniec 2013 roku, Maserati było od tego czasu utrzymywane w miarę potrzeb przez Leydon Restorations, gdzie zainstalowano pompę paliwową firmy Autoflux, odbudowano gaźniki, a także dopieszczono hamulce i układ paliwowy.

Niewiarygodnie rzadki i doskonale utrzymany jedyny egzemplarz spydera zbudowanego przez Zagato powinien zwrócić uwagę entuzjastów Maserati i kolekcjonerów. Jest on porządnie udokumentowany fabryczną dokumentacją budowy, zdjęciami z epoki, korespondencją byłego właściciela, wcześniejszymi rejestracjami oraz wpisem w dobrze zbadanej książce Waltera Bäumera. Idealnie nadaje się do dalszego wystawiania na najbardziej ekskluzywnych konkursach elegancji na świecie i kwalifikuje się do udziału w imprezach turystycznych niemal każdego rodzaju.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: RM Sotheby’s