Maserati Tipo 300S z Juanem Manuelem Fangio za kierownicą jako pierwsze przejechało linię mety podczas GP Wenezueli. To wydarzenie zapoczątkowało dwa lata wielkich sukcesów w sportach motorowych, dzięki którym włoska marka z trójzębem w logo umocniła swoją pozycję na arenie międzynarodowej. 65 lat później Maserati upamiętnia to zwycięstwo, podkreślając swoje sportowe dziedzictwo.

W rzeczywistości marka Maserati narodziła się na torze, z inicjatywy braci Maserati. Wyścigi od zawsze stanowiły naturalne środowisko dla samochodów tej marki. Model 300S powstał w 1955 roku jako ewolucja jednomiejscowego modelu 250S i do 1959 roku pozostał symbolem włoskiej myśli technologicznej, odnosząc wielkie sukcesy w międzynarodowych seriach.

Już w 1954 roku, wraz z opracowaniem prototypu 250S, wyposażonego w 2,5-litrowy silnik o mocy 230 KM, pochodzącej z wyścigowej odmiany 250F używanej w F1, personel techniczny Maserati rozpoczął pracę nad zwiększeniem pojemności i mocy. W rezultacie powstał prosty, sześciocylindrowy, 3,0-litrowy silnik. Był mocniejszy i bardziej wydajny, ale też mniej wyżyłowany. 

Z inżynieryjnego punktu widzenia model 300S był prawdziwym arcydziełem – zaawansowanym technologicznie, wyposażonym w najnowsze rozwiązania. Bezkompromisowy samochód powstał z myślą o tym, by zapewnić jak najlepsze właściwości jezdne na torach świata. Producent postarał się także w kwestii efektywności aerodynamicznej. Mimo to w całym okresie eksploatacji modelu 300S, nadwozie pojazdu było sukcesywnie ulepszane w celu zmniejszenia oporów powietrza i zapewnienia lepszego docisku oraz chłodzenia. Auto dysponowało też zbiornikiem paliwa o pojemności 150 litrów oraz kołem zapasowym.

W debiutanckich wyścigach 300S od razu udowodnił swoją wartość, przekuwając potencjał w sukcesy na torach. Wkrótce Giulio Alfieri wprowadził do samochodu serię eksperymentalnych ulepszeń, które sprawiły, że stał się on jeszcze bardziej konkurencyjny – m.in. wtrysk paliwa – i odniósł duże sukcesy w wyścigach włoskich i międzynarodowych, stając się najlepszym samochodem w kolejnych dwóch sezonach. W 1955 roku Tipo 300S wygrał GP Wenezueli z Juanem Manuelem Fangio za kierownicą, ale rok 1956 był rokiem jego największych triumfów. Receptą był niezawodny silnik i trwała konstrukcja. 

W samochodach 300S w 1956 roku Stirling Moss i Carlos Menditeguy zwyciężyli w Buenos Aires 1000 km. Pietro Taruffi triumfował w Giro di Sicilia (1. miejsce w klasie do 3000 cm³) i Targa Florio (1. miejsce w klasie do 2000 cm³), zaś Jean Behra w Bari, Castelfusano Circuit Races oraz Franco Bordini dojechali na najwyższym miejscu w wyścigu w Messynie. Kontynuacją świetnej passy było zwycięstwo w 1000-kilometrowym wyścigu na torze Nürburgring. Za tym ostatnim sukcesem stali: Stirling Moss, Jean Behra, Pietro Taruffi i Harry Schell.

Nowy, mocniejszy 450S został wprowadzony na rynek w 1957 roku, chociaż 300S pozostał w produkcji do 1959 roku. Ostatecznie w latach 1955-1959 wyprodukowano 27 egzemplarzy 300S.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe