28 września 1929 roku Mario Umberto Baconìn Borzacchini, za kierownicą Maserati Tipo V4 ustanowił światowy rekord prędkości na odcinku 10 kilometrów. 

Samochód marki Maserati zadebiutował niewiele wcześniej, bo 15 września w wyścigu na torze Monza. Alfieri Maserati zdołał dojechać do mety na szóstym miejscu. Dwa tygodnie później, przed wyścigiem na torze w Cremonie, zorganizowano Giornata dei recor, jazdę na czas na 10 kilometrów. Wyścig odbył się na starej stanowej (obecnie prowincjonalnej) autostradzie nr 10 Padana Inferiore, biegnącej w prostej linii w okolicach miasta Cremona. Trasa o długości 10 km rozpoczynała się od ratusza w Gadesco Pieve Delmona i kończyła w Sant’Antonio d’Anniata, wiosce niedaleko Pessina Cremonese.

Zgodnie z międzynarodowymi wymogami, każdy kierowca musiał przejechać trasę w obu kierunkach. Średnia zarejestrowanych czasów została zatwierdzona dla celów ustanowienia rekordu. Borzacchini pokonał dystans 10 kilometrów w 2 minuty i 25 sekund, jadąc ze średnią prędkością 247,933 km/h. W drugą stronę był niewiele wolniejszy – 2 minuty i 27 sekund przy 244,233 km/h. Zatem sumaryczny, uśredniony czas wyniósł 2 minuty i 26 sekund, przy średniej prędkości 246,069 km/h. Tym samym Tipo V4 ustanowiło rekord świata w klasie C (pojemność od 3000 do 5000 cm³). Było to niezwykłe osiągnięcie Mario Borzacchiniego. Czas poprzednika wynosił 2 minuty i 39 sekund, przy średniej prędkości 225,776 km/h.

Rekord był wybitnym osiągnięciem, celebrowanym w Bolonii podczas kolacji zorganizowanej przez Automobile Club z udziałem najwyższych urzędników miasta, kierowców i samego Enzo Ferrariego. Ten ostatni skorzystał z okazji, by przekonać dwóch zamożnych biznesmenów – Alfredo Caniatę i Mario Tadiniego – do utworzenia zespołu wyścigowego noszącego jego imię.

Maserati Tipo V4 był kamieniem milowym dla włoskiej marki pod względem innowacyjności. Celem było opracowanie potężnego silnika poprzez połączenie dwóch identycznych jednostek Tipo 26B zamontowanych obok siebie i korzystających ze skrzyni korbowej z dwoma wałami.

Nazwa Maserati Tipo V4 odnosiła się do układu cylindrów umieszczonych pod kątem 25° i pojemności skokowej 4 litrów. Każdy z tych dwóch zestawów cylindrów miał własny zapłon magnetyczny, własny gaźnik z turbosprężarką i własny wał korbowy. Łączna moc układu przekraczała 280 KM. Podwozie zostało specjalnie wzmocnione.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe