fbpx
Napisz do nas! redakcja@forzaitalia.pl

Od Londynu do Sydney w 45 dni w Fiacie 131 Abarthcie Diesel

Od Londynu do Sydney w 45 dni w Fiacie 131 Abarthcie Diesel

Pod koniec lat 70-tych Fiat zdecydował się wprowadzić na rynek wersję sedana 131 Mirafiori z silnikiem wysokoprężnym i przed oficjalną prezentacją postanowił przetestować ją w niesamowitym rajdzie wytrzymałościowym z Londynu do Sydney: doskonały wynik stanowił zapowiedź komercyjnego sukcesu samochodu.

Po zaplanowanej na kwiecień 1978 roku prezentacji nowej wersji z silnikiem Diesla na Salonie Samochodowym w Turynie, Fiat postanowił wystawić trzy samochody przedprodukcyjne, odpowiednio przygotowane przez Abartha, w rajdzie Londyn–Sydney. To szczególnie wymagająca międzykontynentalna rywalizacja, w której brało udział kilku konstruktorów.

Silnik wysokoprężny, zbudowany w zakładach SOFIM w Foggii, był czterocylindrową jednostką o pojemności skokowej 2,5 litra i mocy 72 KM przy 4200 obr./min. Większe rozmiary spowodowały konieczność dodania zgrubienia na masce, które stało się cechą charakterystyczną wszystkich 131 modeli z silnikiem Diesla.

Jeden z czterech samochodów został wykorzystany do procedur testowych, po czym zespół Abartha zgłosił pozostałe trzy sztuki. Prace przygotowawcze przeprowadzone przez Abartha miały na celu głównie umożliwienie samochodom wytrzymanie długotrwałych naprężeń i obciążeń, z jakimi musiały się zmierzyć podczas wyścigu. W przednim zderzaku zamontowano duże reflektory Cibiè Super Oscars, wzmocniono mocowania przedniej szyby, poszerzono nadkola, koła wzięto od rajdowego 131 Abartha, podobnie jak pałąk bezpieczeństwa oraz haki mocujące maskę i bagażnik.

Dwa samochody dotarły do mety w Sydney i odniosły podwójny triumf: zajęły 15. i 23. miejsce w klasyfikacji generalnej, ale przede wszystkim pierwsze i drugie miejsce w kategorii samochodów z silnikiem Diesla! Jeszcze przed oficjalną premierą, 131 Diesel zyskał imponującą reputację.

14 sierpnia 1977 roku w Londynie na linii startu stanęły trzy Fiaty 131 Abarth Diesel: nr 6 prowadzony przez francuski zespół w składzie Robert Neyret (specjalista od Rajdu Maroka) i Marianne Hoepfner (utalentowany kierowca rajdowy); nr 26 włoskiego zespołu, w skład którego wchodzili Giancarlo Baghetti (który w latach 60. jeździł w Formule 1 dla Ferrari, Lotusa, Brabhama, BRM i ATS) i Tommaso Carletti (inżynier Fiata, odpowiedzialny za dział rozwoju) oraz nr 66, całkowicie kobiecy zespół młodych Francuzek – Evelyne Vanoni i Christine Dacremont. W sumie na starcie stanęło około osiemdziesięciu samochodów.

Organizatorem wyścigu były linie lotnicze Singapore Airlines, które zaplanowały trasę tak, aby przebiegała ona przez wszystkie główne obsługiwane lotniska. Start w Londynie zaplanowano w Covent Garden, skąd samochody udawały się na wybrzeże na pierwszy prom, który zabierał je w nocy do Holandii. Po dotarciu na kontynent trasa przebiegała zygzakiem z Amsterdamu do Frankfurtu, a następnie do Paryża, po czym skierowała się do Mediolanu.  Przejazd przez Jugosławię zajął jedenaście godzin, aż w końcu dotarli do Grecji, gdzie zespoły mogły odpocząć po czterech dniach i czterech nocach jazdy bez przerwy.  Jednak ze względu na konieczność nadrobienia nagromadzonych opóźnień, tylko kilka drużyn naprawdę odpoczęło.

Po Atenach nadeszła najbardziej konkurencyjna część: Saloniki, Stambuł i Ankara, aż do Teheranu. Należało pokonać dystans 400 km przez słoną pustynię, aby dotrzeć do Tabas w Iranie.  Następnie na północny wschód do Fariman, przez cały Afganistan do Heratu i Kandaharu, potem Kabul i przez północno-zachodnią granicę do Pakistanu, a następnie Delhi i Bombaj.  Dalej przez Bangalore, po czym statkiem do Malezji.  Z Penang, dwa etapy na plantacjach kauczuku, przez Taiping, Ipoh i Tanjong Malim do Port Dickson na wybrzeżu, następnie z Muar w południowej Malezji do Labis, Kluang, Jemaluang, Johor Bahru i w końcu do Singapuru. Kolejna część, w Australii, obejmowała ponad 13 200 km, pokonanych w siedem dni i 16 godzin.

Trasa wyścigu w większości po nieutwardzonych drogach, liczyła ponad 30 000 km, a planowane 30 dni wydłużyło się do 45.  Dwa samochody 131 dotarły do mety w Sidney 27 września, a pojazd Neyret/Hoephner wygrał w swojej kategorii, zapewniając doskonałą reklamę modelowi 131 Diesel, którego premiera odbyła się kilka miesięcy później w Turynie.

Autor: Tomasz Nowak

Zdjęcia: Materiały prasowe

Previous post
Tonale opóźnione. Nowy CEO wymaga lepszych osiągów w wariancie plug-in
Next post
Tak wygląda spersonalizowana Huayra BC Roadster, nazwana Supernova

No Comment

Leave a reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

*

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Back
SHARE

Od Londynu do Sydney w 45 dni w Fiacie 131 Abarthcie Diesel